Mama

Omdat ik moderne, progressieve ouders had, sprak ik ze aan bij hun voornaam. En met je. Dat was een tijdlang mode, in bepaalde kringen, om je door je kinderen met de voornaam te laten aanspreken. Dat was modern en progressief. Dan liet je zien dat je niet autoritair en machtsbelust was. Niet ouderwets, niet rechts en niet slecht.

Mijn vriendinnen op de dorpsschool deden dat niet. Die zeiden allemaal papa en mama, of als ze wat ouderwetser werden opgevoed, pa en ma. Ze zeiden wel je. Niemand zei u. Laatst kwam ik een familie tegen waarvan de kinderen u zeiden tegen hun ouders. Het was een aardige familie, ik kreeg niet de indruk dat de kinderen slaag kregen noch dat ze dwangarbeid moesten verrichten of wel eens voor straf buiten moesten slapen en toch heb ik met open mond staan kijken. Ik wist niet dat het nog voorkwam, kinderen die u zeiden tegen hun ouders. Ik dacht dat dat in Nederland al meer dan honderd jaar was uitgestorven.

Tags:gezelligheid, kinderen, mannen, Suburbia, vrouwen

Vroeger

Af en toe lees ik wel eens een interview met een geleerd iemand. Een filosoof bijvoorbeeld. Die legt dan uit hoe de wereld in elkaar zit, hoe de mensen in elkaar zitten en vooral wat wij allemaal fout doen. En, zegt zo’n filosoof er vaak bij, als we dat nou allemaal niet meer fout zouden doen, dan zou het allemaal goed komen.

Daar komt het kort samengevat vaak op neer. Misschien denk ik er te makkelijk over, over wat zo iemand zegt. Dat komt dan omdat ik niet genoeg van filosofie weet – want ik vond dat altijd zo moeilijk te volgen en om eerlijk te zijn ben ik al afgehaakt toen ik ontdekte dat sommige filosofen expres bepaalde lidwoorden verkeerd gebruiken. Dan zeggen ze bijvoorbeeld niet het idee, maar de idee. De idee betekent dan heel wat anders dan het idee, maar wat precies, daar ben ik nooit achter gekomen. Het zou kunnen dat ze ook de leven en het wereld zeggen, maar dat weet ik niet zeker. Want na dat boek met de idee heb ik het keuzevak filosofie onmiddellijk laten vallen.

Tags:betere wereld, gezelligheid, wereldnieuws

Paasgedachte

Eigenlijk heb ik het niet zo op goede doelen. Ik word er altijd wat kriegelig van. En ik krijg ook een beetje jeuk. Het lijkt allemaal zo simpel, als je die goede doelen moet geloven. Gewoon een beetje geld geven, dan gaan de goede doelen precies de juiste dingen doen en hoppa: alle wereldleed is ten einde. Iedereen een beter leven en altijd gelukkig.

Ik ben best voor een betere wereld. Heel erg zelfs. En ik gun iedereen, op de hele wereld, waar dan ook, een gelukkig leven. Ik geloof alleen niet dat het zo simpel te bereiken is. En ik denk dat goede doelen met al hun goede bedoelingen vaak meer kwaad dan goed doen.

Maar thuis houd ik mijn mening een beetje voor me. Dat komt omdat O. en J. op de basisschool zitten en als er één plek in Nederland is waar ze dol zijn op goede doelen, is het wel de basisschool.

Tags:betere wereld, kinderen, links, rechts, wereldnieuws

De nieuwe mens

Mijn vriendinnen en ik zijn allemaal heel bewust opgevoed. Zeker de vriendinnen die net als ik een degelijke, linkse, vegetarische montessori-opvoeding hebben gehad. Onze ouders deden niet zomaar wat. Nee, die gingen bewust met ons om, om te voorkomen dat wij complexen zouden krijgen. Die praatten met ons en luisterden naar onze problemen, met begrip en tolerantie. Want de nieuwe mens, dat moesten wij worden. Jammer dat die term al een beetje besmet was geraakt toen wij jong waren.

Een optimistisch mens zou denken dat het allemaal makkelijker zou worden voor ons. Zo bewust en verantwoord opgevoed, helemaal zonder complexen en problemen. Voor ons moest het opvoeden van onze kinderen een makkie worden. Zonder nadenken of tobben moesten we dat toch wel even foutloos kunnen klaren.

Tags:betere wereld, gezelligheid, kinderen, prangende vragen

Schoolpleinmaffia

In een damesblad las ik een brief over schoolpleinmaffia. Ik was die term al eens eerder tegengekomen, in een discussie op een internetforum. Het zal wel op Ouders Online zijn geweest denk ik, zo’n site waar hoogopgeleide moeders klagen over wat andere vrouwen allemaal fout doen.

Schoolpleinmaffia, de term is uiteraard niet positief bedoeld, bestaat uit moeders die op het schoolplein hangen. Dat doen zij ’s ochtends om half 9, nadat ze hun kinderen naar school hebben gebracht en als de bel allang is gegaan. En ’s middags, als ze hun kinderen weer op komen halen, om 3 uur. Maar vaak staan ze er, volgens hun critici, al om half 3. Om hun maffiose praktijken te kunnen uitoefenen.

Tags:kinderen, Suburbia, vrouwen

Haar

 Toen ik vorige week mijn tanden poetste voor de spiegel van de badkamer bekeek ik mijn haren eens kritisch. Is dat nou een geblondeerde haar, daar vooraan? Ik boog mijn hoofd naar voren. Het licht in de badkamer is niet erg fel, maar het was overduidelijk. Hij was grijs.

Ik spoelde mijn mond, zette mijn tandenborstel weg en trok hem eruit. Daarna bestudeerde ik mijn haren met een handspiegel, bij het licht van een raam. Ik kon natuurlijk de achterkant van mijn hoofd niet bekijken, dus ik zag niet al mijn haren, maar ik zag niets meer. Geen grijze haar. Ik was toch wel een beetje opgelucht.

 Hoewel ik al een tijdje geen 25 meer ben, hoef ik nog steeds mijn haar niet te verven. Jarenlang vond ik dat normaal. Ik heb donkerbruin haar. Dat heb ik altijd gehad. Dan is het toch logisch dat de rest van mijn leven zo blijft? Waarom zou het veranderen?

Maar de laatste tijd begin ik me er wel eens over te verbazen. Hoe kan het dat ik nog niet grijs word? En, denk ik er dan met schrik meteen achteraan: wanneer zal ik wel grijs worden? En hoe zal dat gaan? Is al het bruin op een dag verdwenen en vervangen door grijs? Of concentreren die grijze haren zich op één plek? Krijg ik van die grijze strengen?

Tags:mode, prangende vragen, vrouwen

Hardlopen

Hardlopen is in. Ik loop al jaren hard. Ik deed het al voordat het in was. Nu ken ik heel veel mensen die hard lopen. Ik kom ze ook wel eens tegen, hardlopers. Ze hebben altijd mooiere hardloopkleren dan ik.

Dat komt, ik koop mijn hardloopkleren altijd bij de Lidl. Die heeft twee keer per jaar een aanbieding. In de lente hebben ze hardloopkleding voor de zomer. En in de herfst hebben ze hardloopkleren voor de winter. Als mijn kleding tussen die aanbiedingen door slijt, heb ik pech gehad. Dan loop ik er gewoon mee door en wacht ik tot er weer een aanbieding is.

Tags:hobby, mannen, sport, vrouwen

De middelbare

O. gaat naar ‘de middelbare’ volgend jaar. Vroeger heette dat gewoon middelbare school. Ik begrijp niet waarom het laatste woord eraf is gevallen. Ik kan er ook maar moeilijk aan wennen. Net zoals ik niet kan wennen aan ‘naschoolse’ in plaats van ‘naschoolse opvang’.

Maar van de ‘naschoolse’ is O. allang af. O. kan voor zichzelf zorgen na schooltijd. Die hoeft niet meer met andere kinderen aan tafel limonade te drinken, koekjes te eten en spelletjes te doen. Dat is geweest. Het is nu tijd voor de ‘middelbare’.

Ik kan eigenlijk helemaal niet aan het woord wennen. Ik blijf er maar op kauwen. Wat nou middelbare? Ik zeg toch ook niet Openlucht zonder Zwembad? Of Tweede zonder Kamer?

Tags:kinderen, Suburbia

Mindful

In de bibliotheek waar ik vaak kom, krijgen alle boeken een sticker op de rug geplakt. Op die stickers staat een tekeningetje en daaraan kun je zien wat voor soort boek het is. Een boek over de liefde krijgt bijvoorbeeld een hart met een pijl erdoor opgeplakt. En als er hersens op het plaatje staan, met een hoofd eromheen getekend, dan weet je dat het een psychologische roman is. Mijn favoriete plaatje is dat van een heel grote hand waarvan de duim een klein poppetje naar beneden duwt. Dat is het thema onderdrukking. Maar die boeken leen ik nooit, want ik heb in mijn linkse jeugd genoeg gelezen over zielige mensen die onderdrukt worden door slechteriken. Daar hoef ik niets meer over te leren. Dat weet ik allemaal al.

Sinds een tijdje leen ik af en toe boeken waar een yin en yangteken op staat. Er staat ook met grote letters op ‘levenskunst’. Als ik in een goeie bui ben, maak ik mezelf wijs dat dat komt omdat ik steeds spiritueler word, lastige vragen niet uit de weg ga, mezelf ontwikkel en groei als mens. Ben ik in een slechte bui dan is er maar één conclusie mogelijk. Ik heb die boeken nodig omdat ik na al die jaren er nog steeds niet in slaag een beetje rust te vinden in mijn leven. Ik bedoel, ik ben nu op een leeftijd die ik als 16-jarige heel hoog vond. Als ik zo oud was, wist ik toen zeker, dan wist ik gewoon alles. Dan twijfelde ik nergens meer aan. En nu ben ik zo oud en ik weet het nog steeds allemaal niet zeker!

Tags:hobby, links

Geurtelevisie

Laatst verveelde ik me heel erg. Zo erg dat ik de televisie aanzette en naar het journaal keek. Ik zag een groepje boze linkse actievoerders die heel erg tekeer gingen. Waartegen, dat zag ik niet eens. Er schoot me onmiddellijk iets door het hoofd, over Proust, geuren en herinneringen.

Ik zag jongens en meisjes met lange ongekamde haren die op een schapenvacht leken, grote zwarte schoenen met de veters los, gescheurde broeken en vale t-shirts. Zelfs de spandoeken die ze bij zich hadden zagen er versleten en afgeragd uit. En onmiddellijk rook ik het weer.

De geur van vroeger. De geur van links. De geur van de betere wereld. De geur van alles dat anders, beter, mooier wordt, als iedereen maar inziet hoe het eigenlijk moet. Niks één keer per dag onder de douche goed afschrobben. Gewoon doorlopen in dezelfde smerige kloffie net zo lang tot eindelijk iedereen zo ver is dat de revolutie kan beginnen. Dan is er pas tijd voor frivole zaken als hygiëne.

De conclusie was onvermijdelijk. Links stinkt.

Tags:betere wereld, hygiëne, links, rechts, televisie